ఆత్మసాక్షాత్కారం
ఆత్మసాక్షాత్కారం సి.హెచ్. ప్రతాప్ కస్తూరి పరిమళం తనలోనే ఉన్నా, దాని జాడకోసం అడవంతా పరుగులు తీసే మృగంలా మనిషి ఆనందాన్ని ప్రపంచమంతటా వెదుకుతుంటాడు. సంపదలో, కీర్తిలో, అనుబంధాలలో తనకు శాశ్వతమైన ఆశ్రయం లభిస్తుందని భావిస్తాడు. అయితే ప్రతి ప్రాప్తి వెనుక మరొక కోరిక నీడలా నడుస్తూనే ఉంటుంది. ఈ అంతులేని అన్వేషణలో ఏదో ఒక మలుపున, “అన్నింటినీ కోరుతున్న నేను ఎవరు?” అనే ప్రశ్న హృదయంలో ఉదయిస్తుంది. ఆ ప్రశ్నే ఆత్మసాక్షాత్కారానికి తొలివెలుగు. దేహాన్ని మనం చూస్తున్నాం; దాని బాల్యాన్ని, యౌవనాన్ని, వార్ధక్యాన్ని గుర్తిస్తున్నాం. మనసులో ఉప్పొంగే సంతోషాన్నీ, కమ్ముకునే దుఃఖాన్నీ గమనిస్తున్నాం. ఆలోచనలు మారుతున్నా, వాటి రాకపోకలను తెలుసుకునే ఎరుక మన అనుభవానికి ఆధారంగా నిలుస్తోంది. మారే అనుభవాల మధ్య మారని ఆ చైతన్యస్వరూపాన్ని విచారించమని వేదాంతం పిలుస్తుంది. “అహం బ్రహ్మాస్మి” అనే బృహదారణ్యకోపనిషత్తు మహావాక్యం, మన నిజస్వరూపం పరిమితమైన అహంకారాన్ని మించినదని బోధిస్తుంది. ఆత్మసాక్షాత్కారం అనగానే కళ్లముందు అద్భుతమైన వెలుగులు ప్రత్యక్షమవుతాయనుకోవడం సహజం. అయితే అద్వైత దృష్టిలో అది కొత్తగా దేనినో సంపాదించడం కాదు;...